Utrata największej perły w koronie Habsburgów - Śląska - przez Marię Teresę było bardzo bolesne. Już w czasach Ferdynanda rozwój gospodarki szlacheckiej powodował zwiększone zapotrzebowanie na pracę chłopów - zobacz część V - Ustawa o pracy pańszczyźnianej w księstwie opolskim i raciborskim z marca 1562 roku. W tamtych latach można było zwiększyć wydajność najłatwiej przez obciążenie nią ludności poddanej. To jednak spowodowało zbiegostwo chłopów, dlatego wydano specjalne ustawodawstwo "Robotordnung" jako pierwsze dla księstwa opolskiego w całym cesarstwie i zakaz opuszczania miejsca zamieszkania a zbiegów ścigano i karano przykładnie.
Nazywanie Śląska perłą w koronie jest tu uzasadnione. Państwo Habsburgów było wielkie, a utrata 15 % wszystkich rocznych dochodów tylko z naszej ziemi - to wielka strata. G. Otruba "Schlesien im System des österreichischen Merkantilismus" ... obciążenia na cele państwa wynosiły 2,6 mln guldenów co stanowi około 15 % wszystkich dochodów Habsburgów w roku 1740.
Kiedy Fryderyk II w grudniu 1740 przekroczył granice, bierność uciskanych Ślązaków w marszu przez Śląsk, nie była bez znaczenia. Nastroje mieszkańców zostały spacyfikowane obietnicami Fryderyka: żadnej wrogości do mieszkańców ze strony jego wojska, zachowanie wszystkich przywilejów i wolności, więc miasta bez oporów kapitulowały. Gestem ze strony króla pruskiego, było zaproszenie szlachty śląskiej z zajętych terenów i przyjęcie z królewską gościnnością.
Druga wojna rozpoczęta wkroczeniem Fryderyka II do Czech w sierpniu 1744 następnie wycofanie i ponowne spotkanie dwóch armii (4/6/1745) pod Strzegomiem i pokojem drezdeńskim 1745 r. umocniło pruskie panowanie nad Śląskiem. Wykorzystanie potencjału militarnego i gospodarczego podniosło Prusy na drugą pozycję (po Austrii) w całej Rzeszy niemieckiej. Cesarstwo niemieckie miało teraz dwie rywalizujące dynastie Austria - Habsburgowie i Prusy - Hohenzollerny, a nasze ziemie śląskie miały tu kluczowe znaczenie.
Śląsk w państwie pruskim.