Siostra Nuncia

Siostra Nuncia, Helene Kochanek

Helene Kochanek. Druga córka w rodzinie Kochanek. Urodziła się 2 maja 1914 w Follwarku, w domu przy Dorfstraße – ul. Wiejska, parafia Chrzumczütz – Chrząszczyce.

W roku 1914 w naszej wiosce, naszej parafii i na świecie wydarzyło się wiele rzeczy, które zadecydowały nie tylko o jej życiu, ale o życiu i śmierci wielu mieszkańców Follwarku.

13 stycznia 1914 roku proboszczem w naszej parafii zostaje młody, urodzony w Porębie koło Rudy Śląskiej ks. Henryk Kulik. Umiera 257. papież, Pius X. (Korzenie papieża Piusa X, według prowadzonych przez O. Henryka Kałuży SVD badań, sięgają do Folwarku, poszukiwania trwają. Patrz Dzieje Parafii Św. Antoniego w Luboszycach, str. 180.) Na tronie Stolicy Apostolskiej po śmierci (Naszego ???) papieża Piusa X zasiada Benedykt XV – 258. papież. W sierpniu tego roku wybucha I Wielka Wojna Światowa. Działania wojenne ominęły Śląsk, ale pod broń zmobilizowano 49 mieszkańców Follwarku, w tym 14 zostało rannych, a 12 oddało swoje młode życie za cesarza Wilhelma II.

W takich to czasach urodziła się i wyrastała Helene, późniejsza Sr. Nuncia. Już w młodych latach czuła swoje powołanie. Chciała zostać misjonarką. Mając 16 lat została zapisana jako kandydatka w St. Koloman, Stockerau (Austria) dnia 30 października 1930 roku. Przez cztery lata uczęszczała do Nauczycielskiego Seminarium Misyjnego. Świadectwa, które otrzymała w tym czasie, potwierdzają jej pracowitość i możliwości. Helene była również bardzo uzdolniona artystycznie, szczególnie dobre oceny uzyskiwała w muzyce, śpiewie, rysunku i naukach przyrodniczych. Z informacji P. J. Kochanka (sołtysa) wiemy, że była również mistrzynią szkoły w skokach wzwyż.

10 października 1934, w środku jesieni, mając 20 lat wstąpiła do klasztoru w Ratibor – Racibórz, przyjmując imię Sr. Nuncia. Nowicjat i pierwszą profesję odbywała w St. Koloman. Jako młoda siostra pracowała również w pragmatyce. Jej zdolności w rysunkach miały zostać udoskonalone w Kunstschule Steyl. Niestety, ze względów zdrowotnych musiała przerwać naukę. To było dla niej ciężkie przeżycie.

Klasztor, w którym żyła i pracowała. Po prawej na górze cmentarz, jej miejsce wiecznego spoczynku.

Większość czasu swojego życia, przeszło 50 lat, Sr. Nuncia przebywała w Wöllersdorf, pracując w przedszkolu. Siostry miały w tym czasie wiele pracy z dziećmi. Była bardzo ceniona i szanowana przez wszystkich. Wiele radości sprawiała jej również praca w ogrodzie, szczególnie przy pszczołach. Ukończyła specjalny kurs pszczelarski, aby swoje hobby fachowo prowadzić. Była szczęśliwa, gdy mogła siostrom przynieść dobrego miodu ze swojej pasieki.

Innym sprawiać radość – to było jej motto życiowe! Siostry, które ją dobrze znały, określiły to jako charakterystyczne dla Nuncii, że się niestrudzenie włączała do pracy dla innych i zawsze pozytywnie o innych mówiła. Gdy cierpiała i miała zmartwienia, wtedy pomocy, pocieszenia szukała w modlitwie oraz pracy. W 1991 r. przeniosła się do Arnoldus-Heim w St. Koloman. Wykonywała jeszcze proste prace, uskarżając się na swoje nogi, które odmawiały jej posłuszeństwa. Musiała wtedy przenieść się na oddział szpitalny i sama przyjąć pomoc innych. W ostatnich latach stawała się coraz mniej rozmowna, tylko przy odwiedzinach sióstr, które lepiej znała, odżywała, była rozmowna i zadowolona. Dziękujemy Sr. Nuncii za wierność jako służebnica Ducha Świętego.

Tu żyła i pracowała. Tu znalazła miejsce wiecznego spoczynku. R.I.P.

Sr. Nuncia, Helene Kochanek, SSpS

Urodzona: 02.05.1914 Follwark. Nowicjat: 10.10.1934 (Ratibor) Racibórz. Erste Profess: 06.07.1937 St. Koloman, Stockerau. Ewige Profess: 08.06.1943 Dreif. Kloster Wien. Zmarła: 20.05.2003 St. Koloman, Stockerau. Pochowana: 22.05.2003 St. Koloman, Stockerau.

„Frieden hinterlasse ich euch, meinen Frieden gebe ich euch. Euer Herz beunruhige sich nicht und verzage nicht.” (Joh 14,27)