Molitory, Scholtze, Tabernatory i inni w naszej parafii

1705 - 1711 Josef I naszym cesarzem. Przygotowywany już od dzieciństwa, gdyż jego dwaj bracia (z I małżeństwa Leopolda I) zmarli wcześnie, jeszcze przed jego narodzeniem. Już w wieku 9 lat został królem Węgier. Mając 13 lat został królem Rzymu i rzeszy niemieckiej. Od tego momentu towarzyszył ojcu cesarzowi Leopoldowi I jako król i brał udział we wszystkich naradach. Miał więc okazję poznać dokładnie wszystkie tajniki gospodarki i polityki prowadzonej przez Habsburgów. Dlatego też zaraz po śmierci ojca Leopolda I (1705) mógł bez oporów (opozycji) kierować państwem. Jako cesarz Josef I nie zamykał się przed radami obcych, ale do swojego otoczenia był zawsze w wielkim dystansie. W sprawach religijnych był tolerancyjny. W wieku 21 lat poślubił Amalię Wilhelminę - księżną von Braunschweig-Lindenburg - protestantka, która przed zaślubinami przeszła na katolicyzm. Piękna (jak piszą) i dobrze wykształcona księżna nie miała jednak wielkiego wpływu na jego decyzje. Zmarł mając 33 lata we Wiedniu.

Cesarz Josef I urodził się 26.07 1678 we Wiedniu jako (7) dziecko ojca Leopolda I, a jako (1) dziecko z III małżeństwa z Eleonorą Magdaleną von Pfalz-Neuburg.

Związek małżeński zawarł 24.02.1699 z księżną Amalią Wilhelminą von Braunschweig-Lüneburg. Urodziła troje dzieci (drugie zmarło, nie dożyło 1-urodzin)

9.12. 1687 koronowany na króla Węgier

26.01.1690 koronowany na króla Rzymu i rzeszy niemieckiej

5.05.1705 wybrany na króla Czech i Śląska (nie koronowany)

5.05.1705 uznany za cesarza.

Zmarł 17 kwietnia 1711 roku we Wiedniu

Rządził tylko 6 lat, Kontynuował wojny prowadzone przez swego ojca Leopolda I wprowadzał też dalsze zmiany w rządzeniu państwem, szczególnie w sądownictwie gdzie panowała wielka samowola i stosowano różne miarki. Możnym wiele rzeczy niegodziwych uchodziło bezkarnie, natomiast mieszczanie i chłopi traktowani byli według twardego kodeksu w tamtych czasach. Idzikowski pisze: "szybko przekazywani byli (instigatori) - katowi na ostre pytanie, a po przyznaniu się do winy skazywani na śmierć przez ogień, miecz, czy stryczek a wielu (w 1717 roku) wysłano na galery corocznie we wrześniu i w marcu do Wiednia". Dalej Idzikowski pisze: hrabia Jerzy Proskowski i Baltazar Pückler pozwolili sobie na bezprawne wyprawy w lasy należące do wikarii w Niemodlinie. Właściciele się poskarżyli, że zostali - przez Pücklerowską czeladź mocno poturbowani i poranieni. Pückler został skazany na 1000 dukatów, ale się odwoływał do cesarza od wyroku i nie płacił - sprawa ciągnęła się latami, tak że sprawca zmarł śmiercią naturalną nie doczekawszy się cesarskiego ułaskawienia.

W okresie rządów Josefa I (1707) w Polsce wybuchła zaraza. Zostały zamknięte wszystkie granice, zburzono wszystkie przeprawy mostowe, a na drogach przekopano głębokie rowy. Kto mimo wszystko przekroczył granicę został zastrzelony albo na szubienicach stojących przy granicy bez sądu i żadnych formalności przez kata powieszony. Wewnątrz księstwa bez pisemnego zezwolenia nie wolno się było nikomu poruszać.

1711 roku 17-tego kwietnia we Wiedniu umiera cesarz Josef I, jego miejsce zajmuje młodszy brat Karol III, ale poznamy go jako cesarz Karola VI w następnej części.

To już ostatnie lata panowania dynastii Habsburgów w naszej okolicy. Przez te dwieście lat w zasadzie nic się nie zmieniło, zachowały się jeszcze stare średniowieczne stosunki społeczne. Byliśmy za daleko od Wiednia, aby tam wprowadzone zmiany zadziałały i u nas - na zmiany poczekamy jeszcze następne 100 lat.

Zamek na Ostrówku w Opolu
(szkic autor nieznany)

W głębi widoczne winowskie i goreckie górki

W roku 1751 Opole miało 1186 mieszkańców, 20 piekarzy, 20 masarzy, 9 kowali, 7 krawców, 3 kołodziejów, 4 stolarzy, 12 kramarzy (sklepików straganów), 37 tkaczy płótna, 9 kuśnierzy, byli jeszcze rymarze kapelusznicy, siodlarze, ślusarze.
A jak to wyglądało w naszej parafii?

Do tej pory udało mi się ustalić tylko niektórych, a więc po kolei, zaczniemy od najważniejszych na wsi - sołtysów.

20 stycznia 1766 udzielono ślubu Jakubowi lat 21 synowi Franciszka Piechaczka (bauer) z Chrząszczyc i Mariannie córce Valentina Czech (karczmarz i bauer) z Chrząszczyc. Świadkowie: Jakub Piechaczek i Georgi Lysy (bauer) z Chrząszczyc

20 stycznia 1766 roku udzielono ślubu Sebastianowi lat 26 synowi Georga Łuszczyk z Follwarku z Marianna lat 20 córka Christopha Brzoza (robottgärtner - chłop pańszczyźniany) z Winowa. Świadkowie: Jakob Świętek i Mathias Czaja (bauer) z Folwarku

8 lutego 1767 roku udzielono ślubu Jakubowi lat 24 synowi Josepha Katszuba (bauer) z Chrząszczyc z Marianna lat 22 córką Alberta Kubicza (bauer) z Chrząszczyc. Świadkowie: Mathias Rybarczyk i Jakob Wieczorek z Chrząszczyc

25 sierpnia 1767 roku udzielono ślubu Michaelowi lat 27 synowi Johanna Sommers (bauer) z Domecka z panną Marianną lat 20, córką Valentina Dudek (gärtner - zagrodnik) z Domecka. Świadkowie: Mathes Wieszala (Kretschmer - karczmarz) i Johann Trojak (Freigärtner wolny zagrodnik) z Domecka

17 maja 1767 roku udzielono ślubu Michaelowi Bida lat 46 (wdowiec, Kretschmer - Karczmarz) ze Złotnik z panną Cathariną lat 23 córką Jakuba Piechaczka (bauer) ze Chrzowic. Świadkowie: Franciszek Piechaczek (bauer) ze Chrzowic, oraz Martin Lambek (tu chodzi prawdopodobnie o Lempka -bauer) ze Złotnik

31 stycznia 1768 roku udzielono ślubu Bartkowi Gambiec lat 45 (wdowiec, bauer) z Gorek z wdową Anną Maria Czaja lat 39 z Folwarku (bauerka - na gruntach w Gorkach). Świadkowie: Gregor Gambiec i Casper Niespor (bauery) z Gorek.

29 maja 1768 roku udzielono ślubu, Walentemu Hanus lat 28 (wdowiec, Freigärtner - wolny zagrodnik) z Ochodz z panną Marianną lat 17 córką Grzegorza Kuśnierz (halb bauer) z Domecka (z domem w Ochodzach ?). Świadkowie: Valentin Gogolak z Ochodz (halb bauer) i Johan Somer stolarz z Domecka

Wszystkie tłumaczenia własne - nieprofesjonalne (mogą być pomyłki) Tyle na dziś!

pozdrowienia z folwarku rudolf